1- دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی 2- دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران ، khatoonabadi@tums.ac.ir
چکیده: (8050 مشاهده)
زمینه و هدف: اندازه گیری های عینی در کل و اندازه گیری های دینامیکی به طور خاص جنبه مهمی از ارزیابی لکنت طی چند دهه گذشته بوده اند. اگر چه این اندازه گیری ها جایگزین قضاوت های درکی نمی شوند، اما به کمک آنها تشخیص دقیق تری صورت می گیرد و لزوم مداخله های درمانی تایید می شود. همچنین می توان از آنها برای بازخورد نتایج درمان به بیمار استفاده کرد. از این رو این مطالعه به منظور اندازه گیری و مقایسه برخی از ویژگیهای دینامیکی بین مردان لکنتی و غیر لکنتی بزرگسال انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه مورد_شاهدی نمونه های مورد بررسی 32 مرد غیرلکنتی (16 نفر) و لکنتی (16 نفر) بزرگسال بودند. برای جمع آوری نمونه صوت آزمودنی ها از کشش واکه /آ/ استفاده شد و تجزیه و تحلیل آن با نرم افزارDr. Speech صورت گرفت.
یافته ها: میانگین ضریب تماس و شاخص تماس تارهای صوتی حین کشش واکه /آ/ در افراد لکنتی و غیرلکنتی تفاوت معنادار آماری ندارد.
نتیجه گیری: در مطالعه حاضر با توجه به نبود تفاوت معنادار در مورد ضریب تماس و شاخص تماس تارهای صوتی بین افراد لکنتی و غیرلکنتی بزرگسال، نتیجه گرفته می شود که این دو شاخص نقش مؤثری در ایجاد لکنت ندارد.
Naseri M, Khatoonabadi S. Investigation of vocal folds contact quotient and contact index among adult stutterers and nonstutterers. mrj 2011; 5 (3) :25-29 URL: http://mrj.tums.ac.ir/article-1-62-fa.html
ناصری محمد، خاتون آبادی سید احمد رضا. بررسی مقایسه ای ضریب تماس و شاخص تماس تارهای صوتی بین افراد لکنتی و غیرلکنتی بزرگسال. توانبخشی نوین. 1390; 5 (3) :25-29