[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: تماس با ما :: جستجو ::
:: دوره 6، شماره 3 - ( 9-1391 ) ::
جلد 6 شماره 3 صفحات 1-4 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی حرکتی بر روی کیفیت زندگی،عملکرد و دامنه حرکتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی بزرگسال
ناصر امینی1، حسین باقری 2، مهدی عبدالوهاب1، احمدرضا باغستانی3، پروین راجی1، محمود جلیلی1، علی منتظری4
1- دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران
2- دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران ، hbagheri@sina.Tums.ac.ir
3- دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
4- جهاد دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (5483 مشاهده)
زمینه و هدف: سکته مغزی نوعی اختلال عصبی با شروع ناگهانی است که در اثر آسیب به عروق مغزی اتفاق می‌افتد و در بین این افراد 50% همی‌پلژی هستندکه 53%-23% وابستگی کامل یا ناقص در فعالیت‌های روزمره زندگی دارند. محدودیت درمانی حرکتی یکی از روش‌های درمانی برای بیماران سکته مغزی است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی حرکتی بر روی کیفیت زندگی، عملکرد و دامنه حرکتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی بزرگسال می‌باشد.
روش بررسی: این تحقیق به روش مداخله‌ای و تصادفی روی 15 بیمار صورت گرفته است. حرکات اندام فوقانی سمت سالم بیماران 3 روز در هفته و برای 8 ساعت با اسلینگ ارتوپدی محدود شد.دو ساعت از 8 ساعت را به انجام تمرینات آموزش داده شده توسط درمانگر در اندام فوقانی درگیر می‌پرداختند. مدت زمان مداخله 6 هفته بود.
یافته‌ها: نتایج آزمون T زوجی نمره‌ی کل کیفیت زندگی با استفاده از تست 36Short Form قبل و بعد از استفاده از روش محدودیت درمانی بهبودی معناداری را نشان می‌دهد ( 008/0=p). همچنین نتایج آزمون T زوجی نمره‌ی عملکرد اندام فوقانی با استفاده از تست Box&Block قبل و بعد از استفاده از روش محدودیت درمانی معنا دار بوده است( 009/0=p). نتایج آزمون T زوجی نمره‌ی دامنه حرکتی اکستنشن اکتیو مچ دست و اکستنشن آرنج سمت مبتلای اندام فوقانی بهبودی معناداری را نشان نمی‌دهند) 227.(P=/
نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که روش محدودیت درمانی حرکتی با سه مکانیسم کاهش عدم استفاده از اندام مبتلا و همچنین پلاستی سیته عصبی و بهبودی سلامت روانی و جسمانی بیماران احتمالا می‌تواند باعث بهبودی کیفیت زندگی و عملکرد دست شود و این روش می‌تواند در کار بالینی باعث بهبودی و پیشرفت کیفیت زندگی این بیماران در کلینیک‌های توانبخشی شود.

واژه‌های کلیدی: سکته مغزی، روش محدودیت درمانی، کیفیت زندگی، عملکرد
متن کامل [PDF 164 kb]   (1230 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۰/۶/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۰/۱۰/۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۵/۱۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amini N, Bagheri H, Abdolvahab M, Baghestani A R, Raji P, Jalili M et al . The effect of constraint -induced movement therapy(CIMT) on quality of life, function and Range of motion of upper extremity of patients with stroke. mrj. 2012; 6 (3) :1-4
URL: http://mrj.tums.ac.ir/article-1-21-fa.html
امینی ناصر، باقری حسین، عبدالوهاب مهدی، باغستانی احمدرضا، راجی پروین، جلیلی محمود و همکاران.. بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی حرکتی بر روی کیفیت زندگی،عملکرد و دامنه حرکتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی بزرگسال. توانبخشی نوین. 1391; 6 (3) :1-4

URL: http://mrj.tums.ac.ir/article-1-21-fa.html

دوره 6، شماره 3 - ( 9-1391 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه توانبخشی نوین Journal of Modern Rehabilitation
Persian site map - English site map - Created in 0.212 seconds with 839 queries by yektaweb 3443