[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: تماس با ما :: جستجو ::
:: دوره 3، شماره 1 و 2 - ( 7-1388 ) ::
جلد 3 شماره 1 و 2 صفحات 28-32 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی  بر روی فعالیت های روز مره ی زندگی بیماران همی پلژی بزرگسال
مهدی عبدالوهاب 1، حسین باقری، مریم موحدیان، غلامرضا علیایی، محمود جلیلی، احمدرضا باغستانی
چکیده:   (6329 مشاهده)
زمینه و هدف: درمان­های توانبخشی بیماران همی­پلژی برای بهبود استقلال فرد در انجام فعالیت­های روز مره­ی زندگی براستراتژی­های جبرانی تمرکز دارند و عموما بیماران استفاده از سمت سالم و ابزار کمکی برای انجام ADL یاد می­گیرند. در مقابل، محدودیت درمانی حرکتی استفاده از سمت سالم را محدود و استفاده از سمت مبتلا را تشویق می­کند و درنهایت این درمان به بازگردانی عملکرد حرکتی فرد در انجام فعالت­های روزمره زندگی کمک می­کند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی بر فعالیت های روزمره­ی زندگی بوده است.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه­ی مداخله­ای است که نمونه­گیری در آن به صورت در دسترس بوده است. 15 بیمار سکته­ی مغزی در برنامه­ی درمانی که موجب استفاده از اندام فوقانی مبتلا در فعالیت­های روز مره­ی زندگی می­شد، مورد مطالعه قرار گرفتند. اندام فوقانی سمت سالم بیماران برای مدت 8 هفته ودر هر هفته 5 روز، روزانه 5 ساعت محدود شد و بیماران روزانه 2 ساعت برنامه­ی تمرینی مشخصی را با سمت مبتلا انجام می­دادند. در پایان به منظور ارزیابی فعالیت­های روز مره­ی زندگی از تست بارتل و جهت ارزیابی عملکرد اندام فوقانی در فعالیت­های روز مره­ی زندگی از تست عملکردی بازو استفاده شده است.

یافته ­ها: در ارزیابی نمرات مراقبت از خود و تحرک و نمره­ی کلی در تست بارتل، اختلاف تغییرات میانگین داده­ها در قبل از مداخله و بعد از8 هفته مداخله معنی دار بوده است( 001/0p<.). همچنین در ارزیابی عملکرد اندام فوقانی در فعالیت­های روز مره­ی زندگی اختلاف تغییرات میانگین قبل از مداخله و بعد از 8 هفته مداخله معنی دار بوده است( 0001/0p<.).

 نتیجه­ گیری:یافته­های حاصل از پژوهش حاضر نشان می­دهد که روش محدودیت درمانی حرکتی ممکن است روش موثری جهت بهبود توانایی انجام فعالیت­های روز مره­ی زندگی باشد و موجب استفاده بیشتر از اندام مبتلا در جریان این فعالیت­ها شده و بر یادگیری عدم استفاده غلبه کند.

واژه‌های کلیدی: روش محدودیت درمانی، همی پلژی، فعالیت‌های روز مره‌ی زندگی
متن کامل [PDF 140 kb]   (1504 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۸/۳/۲ | پذیرش: ۱۳۸۸/۴/۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۴/۲۵
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abdolvahab M, Bagheri H, Movahedian M, Olyaei G, Jalili M, Baghestani A. The effect of constraint-induced therapy on Activity of Daily Living of  adults hemiplegic patients. mrj. 2009; 3 (1 and 2) :28-32
URL: http://mrj.tums.ac.ir/article-1-121-fa.html

عبدالوهاب مهدی، باقری حسین، موحدیان مریم، علیایی غلامرضا، جلیلی محمود، باغستانی احمدرضا. بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی  بر روی فعالیت های روز مره ی زندگی بیماران همی پلژی بزرگسال. توانبخشی نوین. 1388; 3 (1 و 2) :28-32

URL: http://mrj.tums.ac.ir/article-1-121-fa.html



دوره 3، شماره 1 و 2 - ( 7-1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه توانبخشی نوین Journal of Modern Rehabilitation
Persian site map - English site map - Created in 0.22 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3653